اين ما و مني دلا رها بايد کرد

                                                             آنجاست سراي يک شدن يک ديدن

                                                                                           او گفت "انالحق " آن ندا بايد کرد

من ایرانی نیستم چون نامم عربی ست
من ایرانی نیستم چون وقتی به دنیا آمدم در 
گوشم اذان عربی خواندند
من ایرانی نیستم چون روزی که به مدرسه 
رفتنم پدر و مادرم قرآن بالای سرم گرفتند و 
در مدرسه آیین محمد را به من آموختند نه 
پندار نیک و کردار نیک و گفتار نیک
من ایرانی نیستم چون وقتی ازدواج کردم به 
آیین عربها و با زبان عربی ازدواج کردم
من ایرانی نیستم چون هزار کیلومتر راه را 
طی میکنم تا به پابوس امام هشتم شیعیان و 
نواده پیامبر اعراب بروم اما کمی آنسوتر به 
آرامگاه فردوسی نمی روم
من ایرانی نیستم چون اعیاد فطر و قربان و 
غدیر و مبعث را تبریک می گویم و شادباش می 
شنوم اما نمی دانم جشن سده چه روزیست
من ایرانی نیستم چون دهه محرم سیاه می پوشم 
و با سر و روی گل آلوده عزادار خاندانی می 
شوم که سرزمینم را گرفتند , مردانش را کشتند 
و زنانش را به غنیمت بردند اما روز مرگ بابک 
خرمدین را نمی دانم
من ایرانی نیستم چون حرف که می زنم بیشتر به 
عربی می ماند تا فارسی
من ایرانی نیستم چون عربها پ ندارند و من می 
گویم فارسی نه پارسی
من ایرانی نیستم چون در کشوری به دنیا آمدم 
که روی پرچمش عربی نوشتند
من آرزوی ایرانی بودن هم ندارم چون آنقدر 
دست نیافتنی است که آرزویش هم نمی توان کرد
من حسرت ایرانی بودن دارم

 دوستان عزیز حتما سری به این بلاگ بزنید شعرای جالبــی داره

اگــر چــون کـوه هم باشی ، در این دنیا تو می بازی

همه شب نخفت چشمم به سرود سبز باران

به ترنم هزاران به نوای آبشاران

چه شبی؟ که روشنایی به جهان نمی تراود

مگر از زلال باران سرشک داغداران

به سلام چشمه بردم دل تلخ و تار خود را

چه دمید صبح تابان ز ستیغ کوهساران

چو گلی سپید و روشن به تبسمی درخشید

که غبار شب بیافشان به نظاره بهاران

به سلام چشمه بردم دل خویش و غوطه دادم

زغبار روزگاران به صفای چشمه ساران

اولش اینو بگم که اینو تو بلاگ یکی از دوستان دیدم

بعدش قشنگ بود و  دلم نیومد شما نبینیدش

آخـــــــرش اســـتفاده کنید ازش

اعصاب چیزی است که خودمان نداریم ولی توقع داریم دیگران داشته باشند.

توقع چیزی است که ازدیگران داریم ولی اعصاب نداریم دیگران از ما داشته

باشند!!!!

عمرم به دوچشم بی پناهت بند است

لبخند تو مرموزترین لبخند است

یک عمر به یک لحظه به هم می ریزد

شیطان شده ای ، لباس آدم چند است ؟

رد می شوی و قصه زهم می پاشد

من هرگسلم به زلزله پابند است

من قصه نگفته با تو تعبیر شبم

تو اخم بکن برای من لبخند است

خدایا کفر نمی‌گویم،

پریشانم،

چه می‌خواهی‌ تو از جانم؟!

مرا بی ‌آنکه خود خواهم اسیر زندگی ‌کردی.

خداوندا!

اگر روزی ‌ز عرش خود به زیر آیی

لباس فقر پوشی

غرورت را برای ‌تکه نانی

‌به زیر پای‌ نامردان بیاندازی‌

و شب آهسته و خسته

تهی‌ دست و زبان بسته

به سوی ‌خانه باز آیی

زمین و آسمان را کفر می‌گویی

نمی‌گویی؟!

خداوندا!

اگر در روز گرما خیز تابستان

تنت بر سایه‌ی ‌دیوار بگشایی

لبت بر کاسه‌ی‌ مسی‌ قیر اندود بگذاری

و قدری آن طرف‌تر

عمارت‌های ‌مرمرین بینی‌

و اعصابت برای‌ سکه‌ای‌ این‌سو و آن‌سو در روان باشد

زمین و آسمان را کفر می‌گویی

نمی‌گویی؟!

خداوندا!

اگر روزی‌ بشر گردی‌

ز حال بندگانت با خبر گردی‌

پشیمان می‌شوی‌ از قصه خلقت، از این بودن، از این بدعت.

خداوندا تو مسئولی.

خداوندا تو می‌دانی‌ که انسان بودن و ماندن

در این دنیا چه دشوار است،

چه رنجی ‌می‌ کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است…

اثر : شهيد دكتر شريعتي